Monthly Archives: ජූනි 2011

අපේ විකට් කීපර්ලා මුස්ලිම් වෙන්න හේතුව ?


මම අද ඔෆිස් එකේ පොඩි මීටිමකට ගිය වෙලාවේ හම්බුනා ක්‍රිකට් වලට ආසා කරන අමෙරිකන් සුද්දේක්. මීටිම ඉවර වෙලා අපි ඉතින් ක්‍රිකට් ගැන පොඩ්ඩක් කතා කර කර හිටියා. මිනිහා මුලින්ම හිතලා තියෙන්නේ මම ඉංදියන් කියලා.. කොහොමත් ඉතින් රටින් පිටට ගියාම පොදු කුලකයක් විදියට අපි වැටෙන්නේ ඉන්දියන් ගොඩට නේ…

මම පොරට මම ශ්‍රී ලංකාවේ කියලා කිව්වම පොර කිව්වේ,

“ලංකන්ස්, ඉන්දියන්ස් යු ඕල් ආ සේම් ” කියලා…

එහෙම කිව්වම තමයි ලංකාවේ අපිට මල පනින්නේ. ඇයි අර ජරා ඉන්දියන් සහ මලබාරි ගති ඔක්කොම අපේ ගිණුමට නේ. ( මලබාරි ගැන කියවනන මෙතනට සහ මෙතනට ගිහින් එන්න )

ඉතිං මම පොරට කියලා දුන්නා ලංකන්ස්ලා ගේ සහ ඉන්දියන්ස් ලගේ වෙනස.

පොරත් ඉතින් ආයෙත් ක්‍රිකට් වලට ඇවිල්ලා මගෙන් මෙහෙම අහනවා..

“වට් ඊස් ද රීසන් දැට් ඕල් ශ්‍රී ලංකන් විකට් කීපර්ස් ආ මුස්ලිම්” ( සියලුම ලාංකික විකට් කීපර්ලා මුස්ලිම් වෙන්න හේතුව මොකද්ද )

මේක අහපු ගමන් මට “ඇහ්” කියවුනේ නිකම්ම වගේ… දිගටම කියවන්න

Advertisements

කළු මල්ලීගේ වෙඩින් ෆොටෝ එක


අපේ ඔෆිස් එකේ බොහෝම කාලයක් වැඩ කරපු  කළු මල්ලී බැඳපු කාලේ වෙච්චි සිද්දියක් මේක.. දැන් අවුරුදු හත අටකට කලින්…

අපේ කළු මල්ලීට “කළු මල්ලී” කියන්නේ ඇයි කියලා ඉතින් අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ… නමින්ම තේරෙනවා..

ඔය සුදු /කළු කියන එක සාපේක්ෂයිනේ.. ජෙනිෆර් ලෝපේස් ඇන්ටිව අපිට පේන්නේ සුදුයි වගේ.. ඒ අපි සසඳන්නේ අපිත් එක්ක නිසා.. ඒ උනාට එයා සැන්ඩ්‍රා බුලොක් ඇන්ටිත් එක්ක බැලුවම ජෙනී ඇන්ටි කළුයි…

මේ කතාව කියන්න ඉස්සෙල්ලා අපේ කළු මල්ලී කොච්චර කළු ද කියන එක පැහැදිලි කරලා ඉන්න එපැයි… ඒකත් කරන්න ඕන සාපේක්ෂව… මේ ලෝකේ අඟුරු කෑල්ලක් සුදුයි කියලා කියන්න වෙන එකම අවස්ථාව අපේ කළු මල්ලීත් එක්ක කොම්පේයාර් කරාපු වෙලාවක තමයි… පොර කොච්චර සුදුයි ද කියනවා නම් උන්ගේ ගෙවල් පැත්තේ පන්සලේ හාමුදුරුවොත් මිනිහාට කියන්නේ “ආලවක” කියලා…

දවසක් අපේ ඔෆිස් එකට අලුතින් කෙන්යන් ඩයල් එකක් ආවා.. පොරට කතාබහ කරන්න උගේ ජාතියේ කවුරුවත්ම නෑ ඔෆිස් එකේ… ඒ කෙන්යන් කාරයා ඔහොම හාමතේ වේලි වේලි ඉද්දී අපේ කළු මල්ලී කොහේද කොරිඩොර් එකක යනින් ගමන ඌව දැකලා.. ඉතින් මේ කෙන්යන් ඩයල් එකත් දුවලා ගිහින් ඌව බලෙන් නවත්තලා කතා කරලා කෙන්යන් බාසාවෙන්.. පොර හිතලා තියෙන්නේ අපේ ඩයල් එක කෙන්යාවේ කියලා… අපේ කළු මල්ලී ඉතින් ඇරලා නෑ.. හොඳට හිනාවෙලා සිංහලෙන් කුණුහරුප දෙක තුනක් කියලා ඇවිල්ලා…අරූ ඒත් හිතලා තියෙන්නේ මූ අප්‍රිකාවේ දුර ගෝත්‍රයක ඉන්න පොරක් වෙන්න ඇති කියලා…

දැන් ඉතින් කට්ටියට පොඩි අයිඩියාවක් ඇති කළු මල්ලී මොන වගේද කියලා… දිගටම කියවන්න

හෙමින් හෙමින් සීයට… ( පොඩි ඇඩ් ටිකක් සමඟම )


දැනට අවුරුදු එක හමාරකට විතර ඉස්සෙල්ලා මම සිංහලෙන් මේ බ්ලොග් එක ලියන්න පටන් ගත්තේ අහම්බෙන් වගේ හම්බවෙලා කියවන්න ගත්තු බ්ලොග් දෙකක් නිසා… ඒ බ්ලොග් දෙකේ තිබ්බ අදහස් සහ රචනා ශෛලීන් වල ආකර්ශණය නිසාම මටත් හිතුනා සිංහලෙන් බ්ලොග් එකක් ලිව්වොත් හොඳයි කියලා.. ඒ බ්ලොග් දෙක දැනට සිංහල බ්ලොග් අවකාශයේ විශිෂ්ඨතම බ්ලොග් දෙකක් වන කතන්දර ශූරීන් ගේ “කතන්දර” බ්ලොග් එක සහ දුකාගේ “දුකා” කියන බ්ලොග් එකයි.

අද මේ ලියැවෙන්නේ මේ බ්ලොග් අඩවියේ සියවැනි බ්ලොග් පෝස්ට් එක වීම නිසා ඒ ඇරඹුම ගැන සටහන් කිරීම වටිනවා ඒ බ්ලොග්කරුවන් දෙන්නාටත් කෙරෙන ස්තූතියක් විදියට.

බ්ලොග් පෝස්ට් සීයක් ලියන එක මගේ චක්කරේට අනුව නම් ලේසි වැඩක් නෙවේ. ඒ ගැන විෂේශ කැප කිරීමක් අවශ්‍යයි. ඔෆිස් එකයි, ගෙදරයි, විභාගයි, අතරේ බ්ලොග් ලියන්න වෙලාව හොයාගන්න හරි අමාරුයි… බැඳපු උන් දන්නවා ඇති ගෙදරදී බ්ලොග් ලියන්න ගත්තොත් මොකද වෙන්නේ කියලා.. ඒ නිසා මම නම් හැම එකක්ම ලියන්නේ ඔෆිස් එකේ වැඩක් නැති වෙලාවට, ටික ටික…. ඒ අතින් මේ මෑතකදී අරඹලා බ්ලොග් පෝස්ට් 250ක් වගේ ලියැවෙලා තියෙන රංග – මගේ ලෝකය වගේ බ්ලොග් අඩවි වලට වෙනම සම්මානයක් දෙන්න ඕන ඒ කැපකිරීමටම. දිගටම කියවන්න

ලර්නර්ස් සපත්තු…


පුරුද්දක් විදියට අපේ හාමිනේ මම ලියන එව්වා කියවන්නේ නෑ….(එහෙම කියලා මම ඉතින් හාමිනේ ට මඩ ගහන්න යන්නේ නෑ…බඩේ පාර වදිනවා නේ..) එක පාරක් එයා නිසා, “මම මින්පසු ටැබූ කතා නොලියමි ” කියලා පොරොන්දුවකුත් දෙන්න උනානේ…ඒක අර මම ලියපු ටැබූ කතාවක් ගැන කවුද එයාට කියලා, ඒ නිසා ඒක කියවලා වෙච්ච දෙයක් නේ…

ඒ වගේම අල කලංචියක් උනා මේ ළඟදී ජීවිතේ හැක් උන එක ගැන කියන්න ගිහින්. ඒක කියවලා අපේ ගෙදර ආපු අය අපේ හාමිනේ ගෙන් අහන්න ගත්තා “නංගි දැන් මෙයාව හැක් කරලා නේද තියෙන්නේ කියලා”… අපේ හාමිනේට ඒක ගැන කිසිම දැනුම් තේරුමක් නෑ.. එහෙම අහපු නිසාම එයා ගිහින් බ්ලොග් එක කියවලා ඒකේ තියෙන දෙබස් වැරදියි කියලත් මට චෝදනාවක් ආවා…

මේ කතාව කියන්න මතක් උනේ කතන්දර ගේ කාර් එකේ පෝස්ට් එක දැකලා… හැබැයි මේ කතාවේ පොඩි මඩක් තියෙනවා… මගේ හොඳම යාළුවෙක් තමයි කතාවේ ඉන්නේ… පොර නම් මගේ බ්ලොග් එක කියවන්නේ නෑ… ඒ උනාට මෙහෙම මඩ ගහලා උගෙන් බේරෙන්න බැරිවෙන්නේ මේවා බලන අනික් උන් තැන තැන ගිහින් ඒවා කියන නිසා…

තව අපේ යාලුවන් අතරේ වෙච්ච කතා ගොඩක් තියෙනවා…  ඒත් ඕවා ලියන්න බැරි කියවන උන් ගිහින් ඒවා හැමතැනම කියන නිසා… ඒ පොරවල් ගිහින් කියන්නේ නිකන් මම උන්ගේ වැල ෆිල්ම් එකක් නෙට් එකට දැම්මා වගේ…

“අන්න අරූ උඹ ගැන නෙට් එකට දාලා…”

ඉතින් මට රිටර්න් එක ලැබෙන්නේ රියල් ලයිෆ් එකේ මොකක් හරි බාල්දියකින්…

ඔන්න මඩයා යි, අභීයයි වගේ බ්ලොග් ලියන දෙන්නෙක් නම් රිටර්න් මඩ පෝස්ට් එකකින් වැඩේ සෙටල්…ඒ වගේද මේවා..

ඒ නිසා මේවා කියවන අය මේ කියන පුද්ගලයා කවුද කියලා දන්නවා නම් කටක් අරිනවා එහෙම නෙවෙයි ඕන්.

හරි… disclaimer එක ඉවරයි…. ඔන්න කතාවට.. දිගටම කියවන්න

හෙළුවෙන් නානවා පේනවා..


ඔන්න එකෝමත් එක රටක පදිංචියට ටිකක් තරුණ ඒත් තනිකඩ ගෑණු කෙනෙක් ආවාලු. ඇවිත් ඔය නගරේ මැද්දේ තියෙන උස තට්ටු ගොඩනැඟිල්ලක ගෙයක් එහෙම ගත්තලු…

දන්නවානේ ඔය ජනාකීර්ණ නගර වල එක ළඟ එක ළඟ නේ බිල්ඩින් හදලා තියෙන්නේ.. ඉතින් ජනේල වලින් ඔලුව දැම්මම, අනික් බිල්ඩිමේ ගෙවල් එහෙමත් යහමින් පේනවාලූ…

ඔය තට්ටු ගෙවල් වල ඉන්න වල් කොල්ලෝ එහෙම තමයි ඔය දුර දක්න එහෙම සෙට් කරගෙන අනික් ගෙවල් දිහා “ජංගල්” පාර දාගෙන ඉන්නේ.. අල්ලපු ගෙවල් වල ඉන්න සුකුමාල ගෑණු ළමයින්ට ඉතින් නිදහසේ ඇඳුමක් වත් මාරු කරගන්න නෑ මේ ජංගල් කාරයෝ නිසා…

අර කිව්ව නෝනත් ඉතිං මාසයක් වගේ ඒ අලුත ගත්තු ගෙදර ඉන්නකොට ඒ ගෙදර අයිතිකාර කොම්පැනියට කෝල් එකක් එනවලු ඒ නෝනාගේන්…මෙන්න මෙහෙම.

නෝනා: හලෝ,.. මම ඔහේලාගේ බිල්ඩින් එකේ 599 ෆැලැට් එකෙන් කතා කරන්නේ.. මට තවත් මේ ගෙදර ඉන්න බෑ.. මට මෙතන හරිම කරදරයි.. මට වහාම මෙතනින් යන්න ඕන…

මේක අහලා අයිතිකාර කොම්පැනියෙ බුවා පුදුම උනාලු.. මෙච්චර පහසුකම් තියෙන ගෙදර මොකද ඉන්න බෑ කියන්නේ කියලා..

බුවා: ඇයි මැඩම්, මොකද්ද ප්‍රශ්නේ.. අපිට විසඳලා දෙන්න පුළුවන් දෙයක් නම් කියන්න…

නෝනා: නෑ.. මගේ කාමරේ ජනේලේ එහාපැත්තේ තියෙන ෆ්ලැට් එකේ පිරිමි අයගේ බෝඩිමක නාන තොටුපලක් තියෙනවා.. එතන හැම වෙලාවෙම පිරිමි අය හෙළුවෙන් නානවයි එහේ මෙහේ යනවයි…. මට ඒක හරිම කරදරයක්..මට මෙතන ඉන්න බෑ… දිගටම කියවන්න