Tag Archives: පේන්ට් බෝල්

පේන්ට් බෝල් වලින් යුද්ධය විඳ ගතිමි…


පසුගිය සෙනසුරාදා දවසේ මම ගියා මගේ යාලුවෝ කිහිප දෙනෙක් එක්ක පේන්ට් බෝල් ගහන්න. තරඟ තුනකින් 2-1 විදියට අපේ සෙට් එක පැරදුනා. පළවෙනි එක හරි ලේසියෙන් දිනා ගත්තු අපි ටික අනිත් ගේම් දෙකම පැරදුනේ මහන්සි වැඩිනිසා සහ බෝල ඉවරකරගත්තු නිසා.

පේන්ට් බෝල් ගහන්න ගිය එකෙන් මිනිත්තු කිහිපයක තෘප්තියක් විතරක් ලැබුනා වුනාට අපි ඔක්කොම දෙනා ඉගෙන ගත්තු ලොකු දෙයක් තිබ්බා.

ප්‍රතිවාදී කෙනෙක් වෙඩි තියද්දී වෙඩි වැදුනොත් තරඟයෙන් ඉවත් වන්න වෙන නිසා හිතට දැනෙන්නෙ බයක්. නිකම්ම නිකන් පේන්ට් බෝල් ගහනකොට ඒක එහෙම දැනෙනවා නම් ඇත්තටම යුද්දෙ කරපු අපේ වීර සෙබලුන්ට ඒක කොහොම දැනෙන්න ඇත්ද කියල හිතෙනකොට ඔවුන් ගැන දැනෙන්නේ ලොකු ගෞරවයක්.

ටික වෙලාවක් පේන්ට් බෝල් පිටියේ තිබ්බ බැරල් බංකර් වලට එක විදියට මුවා වෙලා හිටියම පොඩ්ඩ පොඩ්ඩ කකුල් අත පය හිරිවැටීගෙන එන හැටිත්, ඒවා රිදෙන්න ගන්න විදියත් නිකන්ම දැනුනා. එකම විදියට ගොඩක් වෙලා හැංගිලා ඉන්න බැරි නිසා පොඩ්ඩක් ඉරියව් වෙනස් කරනකොට වෙඩි වදින හැටිත්, යුද්දයකදී ජීවිතය අනියතයි කියන එකත් හොඳින්ම දැනුනා… අපිට බංකරයකට වෙලා එක විදියට විනාඩි 2ක් ඉන්න බැරි කොට ඔවුන් පැය ගනන් හිටියෙ කොහොමද කියලා හිතුනා.

අපේ වීර සෙබලුන් පහල අමුනලා තියෙන විදියට දුක් කරදර ඉවසගෙන සටන් කරේ කොහොමද කියල හිතුවම පුදුම හිතෙනවා.

මේ පුංචි සටහනේ අන්තිමටම කියන්න තියෙන්නේ වික්‍රමබාහු, සුනන්ද දේශප්‍රිය වගේ අපේ හමුදාව පහත් කරලා කතාකරපු උදවිය අඩුම තරමින් පේන්ට් බෝල් ගේමක් වත් ගහල තිබ්බා නම්, ඔහොම කියන්නේ නැති බවයි.